5 mei

Ik ben eigenlijk niet zo van de 5 mei. Altijd een onbestemd gevoel bij gehad.

Bevrijdingsdag, wel of geen vrije dag. En dan het feestje. Onder het mom van ‘wij vieren de vrijheid’ heeft elk dorp tegenwoordig zijn eigen popfestival. Nederlandse artiesten die als schnabbel van hot naar her gevlogen worden om zoveel mogelijk op te treden. 'Waar is het Feestje, hier is het Feestje!'

Dit jaar schijnt zelfs een gepensioneerde voetbaltrainer in Friesland ingehuurd te zijn om dit alles te openen. Nota bene op de fiets.. In Nijmegen zijn we gewend om anders met voetbaltrainers om te gaan. Zeker met Duitse!

Maar laten we het over film hebben. Veel films deze dagen, goede, maar ook veel slechte. Alles met een oorlogsthema wordt afgestoft en soms letterlijk en figuurlijk in de ramsj gegooid.

En dan de immer ongemakkelijke discussie over goed en fout. Was Soldaat van Oranje van Paul Verhoeven toch meer louter goedgemaakte propaganda? Revancheerde hij zich jaren later met zijn veel grauwere Zwartboek?

Welnu, Ikzelf zie ook liever Halina Reijn als moffenhoer in laatstgenoemde film dan Belinda Meuldijk in Soldaat van Oranje.

Maar serieus, wij kunnen deze dagen ook niet voorbij aan thema’s als oorlog en bevrijding. Hierbij proberen we zoveel mogelijk een andere kant te belichten. En hebben daarbij aandacht voor de moeilijke keuzen van ouders met alle gevolgen voor hun kinderen.

Een bijzondere film is Zwarte Limburgers, een recent gemaakte documentaire van Hans Heijnen, die wij speciaal op 3, 4 en 5 mei als première vertonen. Zijn film is gebaseerd op het boek Kinderen van Zwarte Bevrijders van Mieke Kirkels. En portretteert vijf kinderen van een Afro Amerikaanse bevrijder met al hun wel en vooral wee in het conservatief katholieke Limburg van na de oorlog. Een film die haarscherp duidelijk maakt hoe bevrijdingsgeluk ook weer snel zijn zwarte kanten had. Vrijdag 4 mei, 21.00 uur is Hans Heijnen zelf aanwezig voor een nagesprek.

En omdat we niet van licht houden vertonen we als voorfilm Mond Houden, een korte documentaire over kinderen van NSB-ouders. Op 5 mei, 21 uur zijn de makers aanwezig voor Q&A.

Daarnaast brengen we twee speelfilms in reprise die aandacht verdienen en jammer genoeg nog steeds door te weinig mensen zijn gezien.

In The Crosswind, het sterke debuut van de Estlandse cineast Martti Helde, over de vergeten geschiedenis van de deportatie van 40.000 inwoners van de Baltische staten in 1941 op bevel van Stalin.

En tenslotte Paradise, een krachtige parabel van de Russische cineast Konchalovsky over het wezenlijke, menselijke verlangen om te overleven. Hierin belicht hij de verschillende kanten van de oorlog, vanuit het perspectief van een Russische verzetsstrijdster, een Franse nazi collaborateur en een Duitse SS officier. En wat al deze films vooral gemeen hebben is dat ze duidelijk maken is hoe moeilijk oordelen het is over goed en fout.

Ted Chiaradia
Programmadirecteur

Bezig met laden