Een beetje fantasie

Er zijn weleens momenten dat de vraag gesteld wordt ‘Wat zou jij doen als je veel geld had? Plotseling heel veel miljoenen?’ Tegenwoordig zou iedereen in vastgoed willen beleggen. Ik heb niets met stenen, heb er ook geen verstand van. Een boot kopen dan, in Dubai gaan wonen, je vermaken met fotomodellen op het strand? Doorgaans verveel ik me op het strand al na drie dagen en daarnaast kan ik ook helemaal niet meer tegen de zon. Biefstukken hoeven voor mij ook niet met bladgoud bedekt te zijn, en elke dag kaviaar lijkt me oersaai. Elke dag op de golfbaan, regisseur Denys Arcand schijnt dat te doen, nog saaier.

Misschien zou ik dan wel een voetbalclub willen kopen. De hoofdpersoon in The Fall of the American Empire overweegt dat namelijk ook een moment in de film. In Limburg schijn je de aandelen van Roda JC gratis te kunnen ophalen en ons NEC zal toch ook niet meer van veel waarde zijn. Meteen reorganiseren en omvormen tot een topteam voor vrouwen, zou ik zeggen. In vrouwenvoetbal zit immers de toekomst. Niet voor niets dit weekend een hele bijlage over vrouwenvoetbal bij de Volkskrant. En Bert Wagendorp schreef lyrisch over de oranje Leeuwinnen. Markt genoeg in een vrouwenstad als Nijmegen…

‘Maar je hebt toch helemaal geen verstand van voetbal!’, hoor ik je al zeggen. Correct, maar dat hebben de meeste voetbalbestuurders ook niet. Anders zouden die clubs niet voor meer dan een half miljard in het krijt staan bij al die Nederlandse gemeentes!

Investeren In film dan? Lijkt me in deze tijd van Netflix en Amazon ook geen solide plan. Dan toch maar de klassieke fantasie om de twee allerlaatste mooie, oude bioscopen weer in oude luister te herstellen: Rembrandt in Arnhem en Royal in Heerlen. Twee prachtige, grote zalen vol sentiment en filmhistorie, die op dit moment leeg staan en bijna letterlijk verschimmelen. Kansloos, zonder subsidie? Ik denk het, maar waarom kunnen particuliere musea het dan wel en vaak zelfs beter?

Ik dwaal af. Ik wilde het alleen hebben over de nieuwe film van de Canadese film- en theatermaker Denys Arcand, The Fall of the American Empire. Een geraffineerde mix van film noir, melodrama en comedy over de excessen en de amoraliteit van het kapitalisme. Een intellectueel, filosoof nog wel, verdient noodgedwongen de kost als koerier. Plotseling vindt hij twee tassen met miljoenen. Het morele dilemma: ongezien met lege handen of ongezien met het geld er vandoor? Als er een film perfect bij ons past dan is het wel deze maatschappelijke satire. Over een wereld waar alleen geld nog de leidraad is en de hoofdfiguur juist helemaal niet maalt om geld. Hij is liever ergens vrijwilliger. ‘Intelligentie is te veel mijn handicap!’, zegt hij ergens halverwege tegen zijn vriendin. Zo ken ik genoeg intellectuelen, filosofen incluis, die ook niet de weg van het geld hebben gekozen. Wat dan wel? Iets in film of een mooi filmhuis misschien? Van echte filmkunst schijn je immers ook te kunnen leven en bovenal je geluk te vinden. Dus zouden wij die twee tassen met miljoenen vast hebben laten staan. Of toch weer niet, het bezit van een klein mooi filmhuis is immers niet te versmaden. Dus komt u deze week ook naar The Fall of the American Empire? Misschien vinden we dan samen die miljoenen. Voor een echt mooi, eigen filmhuis. En vooral voor geluk!


Ted Chiaradia

Bezig met laden