Koud hè?

Alle dreiging komt tegenwoordig uit het oosten. Het dodelijke zenuwgas, de wolf die in onze grensstreek loert op lammetjes… en natuurlijk de Siberische Beer. De meeste doden in één week sinds de Tweede Wereldoorlog, kopte het nieuws. En dat alleen maar door die vermaledijde, ijzige wind die ons blijft teisteren. Vorige maand in Berlijn, tijdens het filmfestival, was het net zo koud. 'De Siberische Beer gromt tussen Berlinale Beren', heette het. In de vrieskou opende het festival met de wereldpremière van Isle of Dogs, de originele poppenanimatie van Wes Anderson. Vanaf 10 mei kunnen we in Lux genieten van deze strijd tussen corrupte mensen en sympathieke honden. Niet toevallig beleefde deze fabel zijn première op de eerste dag van het Chinese Jaar van de Hond. Anders dan iedereen verwachtte, ging Wes Anderson niet met de hoofdprijs naar huis. Die Gouden Beer was geheel onverwacht voor Touch Me Not, van de Roemeense cineaste Andina Pintilie. Een persoonlijk en provocerend egodocument over intimiteitsangst en vrouwelijke seksualiteit. Ook de tweede prijs en de Zilveren Beer voor beste actrice gingen naar een typische vrouwenfilm uit Paraguay, Las Herederas. Beide films zijn in de loop van dit jaar exclusief te zien in ons filmtheater.

Daarom kunnen we nu al met recht stellen dat dit filmjaar voor ons filmtheater het Jaar van de Vrouw is. We vertonen divers werk met sterke prijswinnende vrouwenrollen. Het Filipijnse Ma' Rosa, waarin moeder Rosa tot het uiterste gaat om met haar gezin te overleven in de stadsjungle (beste actrice Venezia 2016), het Braziliaanse Aquarius, waarin Sonia Braga schittert in haar strijd tegen corrupte vastgoedondernemers. En deze week het verstilde Hannah. Charlotte Rampling, 72 inmiddels, domineert deze Franse film in haar magnifieke rol van in zichzelf gekeerde, eenzame vrouw. Terecht vorig jaar gelauwerd als beste actrice op de Biënnale in Venetië.

Op de terugreis na het filmfestival mijmerde ik nog wat na. Duitsland mag dan het land van de Fussball Weltmeister zijn, wij hebben toch ook een beetje gewonnen, met de prijswinnende films uit Berlijn! Iets om trots op te zijn. Maar de echte winnaars zijn natuurlijk de Nijmeegse filmliefhebbers. Met dat kleine Filmhuis O42, dat puur gedragen wordt door al die enthousiaste, vrijwillige medewerkers. Tegen weer en wind en ondanks alle kou – laat de Siberische Beer maar komen! Geen schrik, wij warmen ons aan de passie voor goede cinema.


Ted Chiaradia
Programmadirecteur

Bezig met laden