La Primavera

Amori Fragili, filmfotoElke zaterdag maak ik mijn wekelijkse gang naar de markt voor groente, boter, kaas en eieren. Net toen ik vorige week het doosje met vrije-uitloopeieren in mijn tas wilde stoppen, zag ik vanuit mijn ooghoek een colonne dartelende grijze kuikens op mij afkomen. Een blije, krijsende groep, in witte windjacks, die foldertjes uitdeelden. In hun midden een charismatische heer in een net kostuum, als een rijzige haan, of beter, als een trotse, parmantige pauw. Inderdaad Henk Krol, en alle duimen gingen vrolijk de lucht i! Ik voelde het, de lente was begonnen.

Toen de ‘spring breakers’ weer verdwenen waren, mij enigszins beduusd achter latend, merkte ik pas dat iedereen een flyer van Henk en zijn colonne had gekregen. Iedereen behalve ik. Dachten ze dat ik jonger dan 50 was? Of hadden ze schrik dat ik weleens zou kunnen vragen: ‘Maar Henk, hoe zit dat nu eigenlijk met ...?’

De echte lente begint natuurlijk pas aanstaande zaterdag. Met La Primavera, de beroemde wielerkoers Milaan-San Remo. Fietsketting gesmeerd, benen geschoren, zonnebril op het hoofd en racen maar…!

Lente, het verlangen naar de zomer is begonnen. Het leven, ja jong zijn, strand, zon, liefde.

Geen betere film in dit verband dan 7 Giorni van Rolando Colla. Over een zomerliefde die maar zeven dagen kan duren. Op een schilderachtig Italiaans eilandje, vlakbij Sicilië. Een serieus liefdesdrama of een vakantieflirt? Akkoord, misschien een beetje cliché, maar geen betere film om de lente mee te beginnen en alvast te mijmeren over de ideale vakantielocatie voor de zomer.

Deze week kunnen we in ons Filmhuis meteen doorschakelen van de liefde van 7 Giorni naar de scheiding van Amori Fragili. De andere Italiaanse film, van Francesca Comencini. Over de liefde tussen twee hoogleraren in Rome die na zeven jaren over is. Hij wil door met zijn eigen leven, zij wil hem niet kwijt. 'De liefde is niet over, want dat wil ik niet!'.

Geen eenduidig liefdesdrama, maar juist complex, zoals het echte leven. En afgewisseld met grappige en liefdevolle scènes.

Actueel is de film inmiddels ook. In een collegezaal vol vrouwen van middelbare leeftijd betoogt een docente dat de waarde van de mens met de leeftijd daalt, vooral de waarde van vrouwen. Kwestie van vraag en aanbod. Absurd natuurlijk! Maar voor onze schaatskoningin Ireen Wüst inmiddels zo vanzelfsprekend als wat. Zoveel medailles en dan te oud voor je sponsor! Nederland gidsland, Nederland sportland. Misschien vindt Ireen haar rust en troost bij de cinema. En anders wel bij het gedicht van Herman Gorter: ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’.

Ted Chiaradia
Programmadirecteur

Ted Chiaradia
Programmadirecteur

Bezig met laden