Niets boven Groningen

Gerard Hormann uit Lekkerkerk, nooit van gehoord zeker. Ik ook niet. Totdat ik in de krant van Wakker Nederland las dat deze meneer sinds een jaar elke dag in de bioscoop zit. Meestal alleen en op tijdstippen dat de hardwerkende Nederlander daar beslist geen tijd voor heeft. Met een Cinevillepas van 22 euro in de maand ziet hij al die films, in verschillende filmhuizen in het land. Films hebben zijn kijk op het leven voorgoed veranderd. Een mooi verhaal, maar Gerard Hormann is beslist niet de enige. Steeds vaker ontmoet ik, juist ook in ons filmhuis, bezoekers van ver. Uit Maastricht, Leiden en zelfs Groningen. Een nieuwe vorm van toerisme lijkt hiermee te ontstaan, filmhuistoerisme. Of is het een moderne variant van de bedevaart? Een pelgrimage voor onthaasting, bevrijding, ontspanning, verlossing...?

De meeste van die cinema-lovers komen uit Noord-Brabant. Zij doen dan meteen hun beklag dat in hun provincie geen enkel filmtheater de Cinevillepas accepteert. Bij ons zijn deze filmliefhebbers meer dan welkom, warme drank, een luisterend oor en vooral: goede cinema. Als ik die bezoekers mag geloven ontbreekt het daaraan in de meeste Brabantse steden. Ons programma wordt dan steevast geprezen. Om verlegen van te worden. Wat daarbij ook opvalt is dat deze bezoekers stuk voor stuk over een grote cinematografische kennis beschikken. Veel gezien en veel erover gelezen. Op zo’n moment denk ik dan dat bij ons in de zaal de échte filmkenner zit, de kenner die bij menig ander filmtheater de inleiding voor de filmscreening verzorgt.

Over aandacht voor onze goede programmering hebben we sowieso niet te klagen. Zelfs Anne Nijtmans in De Gelderlander tipte vorig weekend onze exotische films in het voorproefje van het Internationale Filmfestival Rotterdam (IFFR). Terecht merkte zij op dat wij aandacht hebben voor minder voor de hand liggende filmlanden als Marokko, Thailand, Mexico en Taiwan. Daarom doen we aanstaande zondag dit bijzondere programma nog gewoon eens over: het Marokkaanse Sofia, Manta Ray uit Thailand, het vorige week door mij geprezen Nuestro Tiempo en voor de laatste keer drie films van Tjai Ming-lian.

En dat laatste doen we speciaal voor Richard van Dellen. Richard wie, zult u denken. Richard is zo’n cinema-liefhebber die stad en land afreist om de beste en meest bijzondere films te zien, de echte pareltjes. Afgelopen zondag bezocht hij helemaal vanuit Groningen ons kleine filmhuis en zag maar liefst alle vier de films van Tsai Ming-lian. Vol bewondering over ons programma dat nergens in Nederland zo te zien is. Zijn reactie: “Wat een filmmaker, die Tsai Ming-lian, wat een minimalist…! Geweldig dat jullie dit doen, wat een bizar goede programmering!”

U begrijpt, sinds zondag ben ik na al deze complimenten ook even helemaal into Groningen. ‘Er gaat niets boven Groningen.’ Met het mooiste museum, het in aanbouw zijnde Groninger Forum en vooral zijn filmkenners.


Ted Chiaradia

Bezig met laden