Och, was ik maar …

We worden momenteel overladen met vakantietips. En dan heb ik het niet zozeer over al die esoterische adviezen om ‘bij jezelf’ te komen. Meer over welk boek je beslist moet lezen, welke spelletjes geschikt zijn om je kinderen rustig te houden. Welke series en podcasts bijdragen aan een geslaagde vakantie. En de juiste muziek voor de ideale vakantiestemming. Ik weet niet of de klassieker ‘Och was ik maar….’ van Johnny Hoes erbij zit, vast niet. Je zult maar op zwarte zaterdag urenlang in de file vastzitten of in de chaos van een luchthaven na een wilde staking terechtkomen. Retour Weeze vliegen en dan in Keulen landen zonder enige toelichting of hulp, zoals mij laatst gebeurde. Dan heb ik het nog niet over de teleurstellende ervaring op de plaats van bestemming: te duur, te heet, te druk, en soms je accommodatie overboekt en lang niet zo luxe als voorspeld. Het ‘Och, was ik maar bij moeder thuis thuisgebleven’ flitst je dan al snel door het hoofd. Vroeger was je redding dan altijd nog de vakantieman – genoegdoening achteraf – maar Frits Bom is al lang niet meer.

'Was ik maar bij moeder thuisgebleven' denken ook de vakantiegangers Pedro, Eva en hun zoontje uiteindelijk ook in onze premièrefilm van deze week, Tiempo Compartido. Een onverwacht vileine film over de toeristenindustrie en ons consumptiegedrag. Het blijmoedige vakantieoord Vistamar verandert voor de hoofdrolspelers langzaam in een duister paradijs. Vooral voor de man, Pedro, die aan vakantiestress bijna letterlijk ten ondergaat. Na het zien van deze prachtig vormgegeven Mexicaanse satire heeft u vast even genoeg van vakantie en al helemaal van timesharing en all inclusive.

Nu heel Europa geteisterd wordt door de verzengende Sahara-hitte – de eerste woestijnsprinkhanen zijn al gesignaleerd – zoeken veel landgenoten hun heil in eigen land. Bij hitte is mijn advies normaliter: bezoek kathedralen en ga vervolgens lang lunchen in een airco gekoeld restaurant. Zo heb ik jaren geleden tijdens een vijfdaags verblijf in het naar men zegt schitterende Florence alleen de basiliek en enkele restaurants van binnen gezien. Maar Nederland maakt het je op dit punt niet gemakkelijk. Geen kerken meer die overdag open zijn. En niet alle restaurants beschikken over een goed functionerende airco. En gezellig veilig een terrasje pikken in toeristische hotspot Amsterdam is er ook al niet meer bij.

Maar wonderen bestaan: alle bioscopen hebben vandaag de dag airco – kennelijk een goed bewaard geheim, want het lijkt nog niet tot iedereen doorgedrongen. Laatst zag ik bij een grote bioscoop een armetierig briefje op de voordeur geplakt: “bij ons hebben de zalen airco.” Ja nogal wiedes, zelfs ons kleine filmhuis heeft dat. Het is er koel. En dat niet alleen, we vertonen bovendien nog steeds de beste films. Met trots presenteren we ook deze week weer een afgewogen zomerprogramma vol premières, reprises, humor, klassiekers en de unieke reeks van Previously Unreleased (tijdelijke import van films die ten onrechte de bioscoop niet gehaald hebben). Kiest u maar!

Dit laatste nemen wij letterlijk. Wij dagen u uit met de actie: ‘Kies zelf je film!’ In de maand augustus mag je elke maandag en dinsdag om 19 uur zelf een film uit ons aanbod kiezen en daarmee je ideale filmavond samenstellen. Desnoods neem je je eigen film, dvd of vakantiefilm mee. Een drankje krijg je van ons. Als dat niet cool is… en koel is het sowieso, met dank aan de airco. Misschien vraag je wel de documentaire Johnny Hoes, Och Was Ik Maar… van Hans Heijnen. Zelfs dat kan bij ons. En met de polonaise doen we dan vanzelfsprekend mee...!


Ted Chiaradia
Programmadirecteur

Bezig met laden