Omdat het niet meer is

Misdienaar ben ik nooit geweest en ik kan ook niet zwemmen. Dus van mij geen commentaar op de brief van paus Franciscus over het seksueel misbruik van geestelijken. En al helemaal geen mening over onze nieuwe Messias, de eeuwig zwemmende Maarten. Nee, dit weekend heb ik me een beetje teruggetrokken met een boek. Jean, het levensverhaal van sportjournalist Jean Nelissen. Een weemoedig verslag van een uitzonderlijk leven van Limburgs topjournalist, dat uiteindelijk tragisch eindigt in verval en alcoholmisbruik. Zijn hoogtepunten lagen in de jaren 70 en 80, met het eerste interview in Nederland met schrijver Jan Cremer en met zijn geheel zelf gefabriceerde interview met Jackie Kennedy. Hij heeft haar namelijk nooit ontmoet. En decennialang was hij het gezicht en vooral het bronsgroen eikenhouten geluid bij de Tour de France reportages. Nelissen was bon vivant en onderkoning van Limburg tegelijk in een tijd dat journalist-zijn meer was dan alleen een beroep. Het was een levenswijze vol passie en met een missie. Het werk ging doorgaans verder in het bijlokaal van het nabij gelegen café.

Met weemoed en enige nostalgie verlang ik weleens terug naar die tijd. Toen een stad, ook Nijmegen, minstens twee kwalitatieve dagbladen met een goede stadsredactie had, de weekbladen nog gretig aftrek vonden, Zomergasten van de VPRO nog wel wat voorstelde en je nog zonder gevoel van schaamte kon roken. En vooral toen de Franse film niet te versmaden was en nog gewoon in de commerciële cinema vertoond werd: La Piscine; Les Choses de la Vie; César et Rosalie; Une Histoire Simple; La Baquiere; Clair de Femme. Al deze prachtige films hadden één constante, de actrice met de mooiste oogopslag uit de Europese filmgeschiedenis, Romy Schneider.

In die tijd was in Duitsland een felle concurrentieslag gaande tussen twee gerenommeerde weekbladen – ja, toen lazen we nog! Het meer links geëngageerde Der Spiegel en Stern. Het laatste blad was wat populistischer van toon en pakte op 23 april 1981 uit met een legendarisch interview met Romy Schneider, opgesmukt met een prachtige fotoreportage van deze ‘Weltstar’ op de krijtrotsen van Quiberon. In dit interview rekent ze voorgoed af met het bekrompen Duitsland en haar verleden. De rest is geschiedenis. 

Kom daarom vooral kijken naar het prachtige 3 Days in Quiberon (Drei Tage in Quiberon) met een fenomenale, levensechte vertolking van Marie Baumer als Romy in haar nadagen vol depressies en drank.

Twee jaar later werd het weekblad Stern overigens zelf wereldnieuws met een opzienbarende scoop over de dagboeken van Adolf Hitler. Wat Fake News! Uiteindelijk bleek het een grote vervalsing. Oorlogsjournalist Gerd Heideman was niet alleen slachtoffer van een meesteroplichter maar speelde zelf ook een negatieve rol in deze affaire. Mede door deze pijnlijke blamage verloor Stern definitief de strijd met Der Spiegel.

Stern betekent ster: ‘Eines der kleinen Lichter, die Man nachts am Himmel sieht.’ En heeft uiteraard ook de betekenis van diva! Misschien kijkt ze wel naar beneden dit weekend, naar ons. De ster, de diva. Romy. En wellicht heeft Jean daarboven aan een compleet interview met haar gewerkt. Zonder knip en plakwerk dit keer, maar wel met veel drank en sigaren. Uiteraard.


Ted Chiaradia
Filmcommissaris

Bezig met laden