Een zomer met Isabelle Huppert

Intens en hypnotiserend, koud en brandend: deze zomer staat de actrice Isabelle Huppert in de spotlights. Haar personages worstelen achter hun gladde façade met neurosen en obsessies, vol ingehouden emoties – een vulkaan die op uitbarsten staat. Mondain, melancholiek, misantropisch: met haar raadselachtige aantrekkingskracht is Huppert er niet op uit om te charmeren.

Ze speelt vaak onafhankelijke vrouwen met een innerlijke onrust en onthechting, rollen die zijn omgeven door mysterie. Huppert is een onverschrokken actrice, niet bang om in de huid van manipulatieve, kille en zelfs gewelddadige vrouwen te kruipen. Vanaf haar kleine maar indrukwekkende rol in Les valseuses (1974) en haar internationale doorbraak La dentellière (1977) speelde ze in meer dan 110 films. Ze werkte samen met vele regisseurs, van Godard tot Tavernier en Chabrol, van Michael Haneke tot Paul Verhoeven. 

Haar rollen hebben Huppert al verschillende prijzen opgeleverd, waaronder de Franse César, de Europese Film Prijs, De Zilveren Beer van Berlijn, de Best Actor Award in Cannes en de Golden Globe. Voor haar rol in Paul Verhoevens Elle (2016) werd ze genomineerd voor een Oscar.

[bron: Eye]


Vanaf 11 juli zijn in O42 vier films met Huppert te zien die Filmmuseum Eye in gloednieuwe kopiën uitbrengt. Daarnaast vertonen wij deze zomer nog enkele andere films met Huppert, waaronder de première van Claire's Camera.

Les valseuses
Regie: Bertrand Blier | Frankrijk | 1974 | 115 min.

Bertrand Bliers bekendste film is een toonbeeld van de 'vrijheid blijheid'-moraal van de jaren zeventig, toen alles kon en niets moest (behalve seks). Isabelle Huppert is in de ontregelende zedenkomedie te zien als vrijgevochten tiener, in een van haar eerste rollen. In Les valseuses braken Gérard Depardieu en Patrick Dewaere door als brutale criminelen, die Frankrijk afschuimen op zoek naar vertier, en zich vermaken met diefstal en beroving, mishandeling en aanranding. Provocatie, terreur en misogynie zijn de anarchistische antihelden niet vreemd, getuige de voortdurende vernedering van het meisje van lichte zeden, gespeeld door Miou-Miou. Na een teder ménage-à-trois met een eenzame vrouw, een ex-gevangene (Jeanne Moreau) lijken de jongens volwassener geworden.

La dentellière
Regie: Claude Goretta | Frankrijk/Zwitserland/West-Duitsland | 1977 | 107 min.

De 22-jarige Isabelle Huppert is een zwijgzaam kapstertje dat door haar grote liefde, een student, wordt vernederd en verlaten, waarna ze in een psychiatrische inrichting belandt. Huppert werd voor haar subtiele vertolking – haar eerste hoofdrol – door de British Film Academy bekroond met de prijs voor de beste nieuwkomer. In een interview zei Huppert: 'Het zijn vooral vrouwen die zich in stilte proberen los te maken. Ik zoek naar de frictie tussen vrijheid en afspraken. Het tussengebied waarin zekerheden worden losgelaten zonder dat er concreet iets nieuws voor in de plaats komt.'

La cérémonie
Regie: Claude Chabrol | Frankrijk/Duitsland | 1995 | 112 min.

Goed doortimmerde thriller volgt de huishoudster van een rijke Franse kunsthandelaar en zijn gezin in Bretagne, die een duister geheim uit het verleden verborgen wil houden. Ze sluit vriendschap met een opstandige postbeambte (Isabelle Huppert) die ook zo haar verborgen kanten heeft. Jeanne stookt Sophie op om in opstand te komen tegen haar werkgevers, waarna de spanning steeds hoger op loopt. Volgens Chabrol was de film bedoeld als 'een marxistische film over de klassenstrijd'. Gebaseerd op het misdaadverhaal 'A Judgement in Stone' van de Britse schrijfster Ruth Rendell. Sandrine Bonnaire en Huppert ontvingen voor hun acteerprestaties een gedeelde Zilveren Leeuw op het filmfestival in Venetië.

La pianiste
Regie: Michael Haneke | Oostenrijk/Frankrijk/Duitsland | 2001 | 113 min.

Michael Haneke verfilmde Elfride Jelineks omstreden roman. De veertigjarige Kohut, streng en uiterlijk onbewogen, geeft les op het Weens conservatorium. Haar bestaan lijkt net zo strak georganiseerd als een compositie van Bach, maar in werkelijkheid leidt zij een dubbelleven. In porno, voyeurisme en zelfverminking zoekt ze een uitweg voor haar opgekropte lustgevoelens. Hanekes afstandelijke aanpak resulteert in een verontrustend portret van een vrouw die hevig probeert haar gevoelens de baas te blijven. Huppert, zelf een bedreven pianiste, speelt een van haar mooiste rollen in jaren en won diverse prijzen voor haar vertolking.

Claire's Camera (La caméra de Claire)
Regie: Hong Sang-soo | Zuid-Korea/Frankrijk | 2018 | 69 min.

'Als ik een foto van je neem, dan word je een ander mens'. Claire, gespeeld door Isabelle Huppert, zegt het met een zeker aplomb en met een polaroidcamera in de aanslag is dat precies wat ze doet: ingrijpen in de werkelijkheid door ze te fotograferen.

Wie anders dan de onvergelijkbare Zuid-Koreaanse regisseur Hong Sang-soo kan dit bedenken? Isabelle Huppert incarneert Claire met luchthartige ironie. De Parisienne is tijdens het filmfestival in Cannes beland – Hong blijft ver van glamour en glitter – en ontmoet er zowel een gekrenkte Zuid-Koreaanse (Min-hee Kim uit o.a. The Handmaiden) als een mysterieuze regisseur. Het leidt tot tragikomische mijmeringen over leven, liefde en de kracht van cinema. Hong Sang-soo heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat de Franse nouvelle-vagueregisseur Éric Rohmer een inspiratiebron is: de titel ‘Claire’s Camera’ verwijst naar Rohmers Le Genou de Claire.

In Another Country (vanaf 27 juli)
Regie: Hong Sang-soo | Zuid-Korea | 2012 | 89 min.

Liefde, zomerzotheid en jaloezie: Isabelle Huppert is onder de naam Anne in drie verschillende gedaanten te zien in dit licht-absurdistische verhaal. De eerste maal als jonge regisseur, vervolgens als overspelige echtgenote en tot slot als gescheiden eenzame ziel.

Malina (vanaf 4 augustus)
Regie: Werner Schroeter | Duitsland/Oostenrijk | 1991 | 126 min.

Isabelle Huppert speelt een schrijfster die psychisch op de rand van de afgrond balanceert. Zij kan slechts bestaan bij de gratie van de aandacht en liefde van haar man en van haar minnaar. Dat zij ten onder gaat, is echter vooral te wijten aan 'de derde man', de vader, die tot in haar dromen ondergraaft wat haar rest aan zekerheid. Een film over waanzin, passie en kunst gebaseerd op de gelijknamige roman van Ingeborg Bachmann. Frans gesproken, Engels ondertiteld.

Valley of Love (vanaf 8 augustus)
Regie: Guillaume Nicloux | Frankrijk | 2015 | 92 min.

Isabelle and Gérard verloren hun zoon Michael zes maanden geleden. Hij heeft een brief voor ieder van hen achtergelaten waarin hij voorstelt om af te spreken in Death Valley, diep in de Verenigde Staten. Vader en moeder, een voormalig Frans acteurskoppel, hebben elkaar al jaren niet gezien. Ze zien het absurde van de situatie in maar besluiten toch af te reizen en hun zoon, die fotograaf was, op te wachten. In de brief staan instructies over de locaties die ze dienen te bezoeken, op een van de plekken belooft hij aan ze te verschijnen.

La religieuse (vanaf 16 augustus)
Regie: Guillaume Nicloux | Frankrijk/Duitsland/België | 2013 | 114 min.

Isabelle Huppert als zachtaardige moeder overste in het voor de rest beklemmende kloosterleven van de jonge novice Suzanne. Een hypnotiserende filmbelevenis naar de briefroman van Diderot. In 1966 ook verfilmd door Jacques Rivette met Anna Karina in rol van Suzanne.

Amour (vanaf 23 augustus)
Regie: Michael Haneke | Frankrijk/Duitsland/Oostenrijk | 2012 | 127 min.

Georges (Trintignant) en Anne (Riva) zijn twee oud-pianoleraren. Hoogopgeleid, beschaafd en met elkaar vergroeid. Je kan zien dat ze samen lang en gelukkig hebben geleefd. Maar daar maakt Haneke een eind aan. Anne krijgt een beroerte. Raakt de controle over haar lichaam kwijt en vervolgens over haar geest. Haneke neemt de tijd het lichamelijke verval in al zijn pijnlijke details vast te leggen. Afgezien van één scène in het begin speelt alle actie zich af in het appartement van het tweetal. Dat klinkt als een toneelstuk, maar Amour is onversneden cinema.

White Material (vanaf 24 augustus)
Regie: Claire Denis | Frankrijk/Kameroen | 2009 | 102 min.

Isabelle Huppert is de koppige Franse plantage-eigenares Maria die weigert te capituleren voor een oprukkend rebellenleger met kindsoldaten in een niet met name genoemd Afrikaans land. De in Afrika geboren Denis (Beau travail, High Life) weeft allerlei gebeurtenissen tot een groots drama. Goed spel, natuurlijk van Huppert, maar ook van Isaach De Bankolé als rebellenleider Le Boxeur, en zelfs van Christophe Lambert als de ex-echtgenoot die de plantage probeert te verkopen.

Bezig met laden